الاستین و پلی استر مواد یکسانی نیستند و تفاوت های اساسی با هم دارند:
- ترکیب: پلی استر یک الیاف مصنوعی ساخته شده از پلیمری به نام پلی اتیلن ترفتالات (PET) است که از طریق واکنش تراکم اسید ترفتالیک و اتیلن گلیکول تولید می شود. این یک نوع پلاستیک است که به دلیل استحکام و مقاومت در برابر حرارت شناخته شده است. الاستین که به نام اسپندکس نیز شناخته می شود، یک الیاف الاستیک ساخته شده از یک کوپلیمر پلی اتر-پلی اوره است که از نفت طی فرآیندی پیچیده به دست می آید. به دلیل خاصیت ارتجاعی فوق العاده اش شناخته شده است.
- خاصیت ارتجاعی: الاستین به دلیل خاصیت ارتجاعی برتر خود مشهور است، زیرا می تواند تا 500 درصد طول اولیه خود را کشیده و به حالت اولیه خود بازگردد. این باعث می شود در لباس هایی که نیاز به کشش و راحتی دارند، مانند شلوارهای ساق و لباس های ورزشی، بسیار مفید باشد. پلی استر، در حالی که خاصیت ارتجاعی مشابه پشم دارد، با قابلیت کشش الاستین قابل مقایسه نیست.
- دوام: اگرچه الاستین از نظر خاصیت ارتجاعی عالی است، اما دوام کمتری نسبت به پلی استر دارد. الیاف الاستین می توانند به مرور زمان با کشش و شستشوی مکرر خاصیت ارتجاعی خود را از دست بدهند. از سوی دیگر، پلی استر به دلیل دوام و مقاومت در برابر سایش و پارگی شناخته شده است که آن را برای لباس های بیرونی و تجهیزات ورزشی مناسب می کند.
- روشهای تولید: الاستن معمولاً با استفاده از روش ریسندگی خشک محلول تولید میشود که منجر به ایجاد الیاف با خاصیت ارتجاعی بالا میشود. پلی استر از طریق یک فرآیند ریسندگی مذاب ساخته می شود، که در آن PET مذاب از طریق یک نخ ریسی اکسترود می شود تا الیافی را تشکیل دهد که پس از سرد شدن جامد می شوند.
- اثرات زیست محیطی: هر دو ماده مصنوعی هستند و اثرات زیست محیطی مشابهی دارند. آنها غیر قابل تجزیه هستند و می توانند با استفاده از مواد شیمیایی مضر تولید شوند.
- هزینه: تولید پلی استر به دلیل فرآیند تولید ساده تر و کم هزینه تر، عموماً هزینه کمتری نسبت به الاستین دارد، به همین دلیل است که پلی استر به طور گسترده در لباس استفاده می شود.
در حالی که الاستین و پلی استر هر دو الیاف مصنوعی هستند، ساختار شیمیایی، خواص فیزیکی و کاربردهای متفاوتی دارند. الاستین در درجه اول به دلیل خاصیت ارتجاعی استفاده می شود، در حالی که پلی استر به دلیل دوام و مقرون به صرفه بودن ارزش دارد.